Inloggen
x
x
Registreren
x

Een dagje Rijnstate

tanden-2

Op de eerste plaats wil ik tandarts Van den Beld echt heel hartelijk danken voor het geduld dat ze bij mij heeft gehad. Zonder dat geduld had ik het nooit gedaan en liep ik nu nog met pijn en een verschrikkelijk gebit.

Op woensdag 11 januari was het dan zo ver. Ik mocht mij om 10:00 uur melden bij de opnamebalie in het Rijnstate ziekenhuis. Zie hier het resultaat Daar kreeg ik te horen dat ik naar de 7e verdieping mocht gaan en mij daar moest melden. Boven aangekomen was het enige wat ik zag een enorme balie met 3 medewerkers en een paar verpleegsters die pauze hadden. Na 5 minuutjes kwam de verpleegster om mij op te halen en naar een kamer te brengen. Op de kamer nog 3 mannen, 2 met een infuus en 1 voorbereid om naar de OK te gaan. Het was 10:00 uur en om 11:00 uur zal ik opgehaald worden.1:00 ging het niet worden. Om 12:20 kwamen ze mij ophalen om naar de OK te brengen op de 2e verdieping.

Daar aangekomen eerst in een grotere kamer met iemand die nog lag te slapen en iemand die net uit de OK kwam. Ik kreeg daar een ander dekentje, een mutsje en een infuus. Na 5 á 10 minuutjes naar de daadwerkelijke OK. Gang op, naar rechts de klapdeuren door. Gelijk naar links, langs een wand met denk wel 20 monitoren waar 2 doctoren naar toe stonden te staren, rechts af richting raam en dan weer naar links. Daar was OK No.13.

Daar aangekomen mocht ik opschuiven naar de operatietafel. 2 plakkertjes op de bort, 1 in mijn zij, iets tussen mijn rechter duim en wijsvinger en op de wijsvinger. De anesthesist was wat gepikeerd omdat ze geen extra stukje slang in het infuus hadden gezet. Deze dame kwam dus terug op dit even te doen. Nog een gesprekje met de assistent van de tandarts en daar was ze dan, de tandarts. Nu gaat het gebeuren. Nog even een vragenlijst om te voorkomen dat er iemand anders op de tafel zou liggen. Ik kreeg toen een pijnstiller via het infuus en mocht rustig adem halen via het mondkapje. Ik dacht nog, ik blijf haar aankijken, mij krijgen ze niet weg. Nou ik knipperde met mijn ogen en ik keek recht in een klok die 16:50 uur aan gaf.

Ja, het was al gebeurd. Ze haalde een prop uit mijn neus en keken via een echo hoe vol mijn blaas zat. "Gaat het meneer" geheel gedesoriënteerd vertelde ik maar dat het goed ging. Ik had werkelijk geen idee. Heb daar denk ik nog een minuutje of 20 gelegen. Toen mocht ik weer terug naar de 7e verdieping.
Daar aangekomen was de kamer voor mij alleen. Nog was duf mocht ik een bakje vla eten en haalde ze het infuus er uit. 

Rond 7 uur kwam mijn moeder op de kamer die mij zou ophalen en mocht ik weer naar huis.

Opdracht van psycholoog
Lekker gegeten met Alycia

Related Posts