Als stadsbuschauffeur geniet ik elke dag van mijn werk. Ik hou ervan om door de straten van de stad te rijden en ook om buiten de stad een lekker stukje te rijden.. Wat mijn baan echt leuk maakt, is de vrijheid die ik heb. Geen baas, manager of chef die over de schouder mee kijkt, maar vertrouwen dat je het werk goed en met aandacht doet. Dit geeft me een gevoel vanzelfstandigheid dat ik erg waardeer. Ik geniet van de interactie met passagiers en de meestal vriendelijke reactie op mijn "Goede morgen".Het is ook een baan waarin ik mijn passie voor het rijden kan uitoefenen. Elk ritje is anders ondanks dat het vastgestelde routes zijn.

Het is leuk om als buschauffeur met mensen om te gaan. Merk je dat je elkaar niet zo ligt, dan zijn we ook weer snel van elkaar af. Liggen we elkaar wel, dan een handje omhoog en een vriendelijk woord bij het uitstappen. Het geeft je de mogelijkheid om met een diverse groep mensen te praten en hen te helpen bij hun reis. Het is altijd interessant om nieuwe mensen te ontmoeten en een glimlach op hun gezicht te toveren door vriendelijk en behulpzaam te zijn. Het geeft voldoening om te weten dat je een positieve invloed kunt hebben op de reiservaring van je passagiers. Al klinkt dit wel heel erg eh,..... wetenschappelijk?

Het materiaal waar ik nu in mag rijden is oud én nieuw. De diesels zijn ongeveel 10 jaar oud en de electrische zijn zo goed als nieuw. Maar het mooiste is toch wel de afmetingen van die bussen. 12 Meter, 15 Meter en 18 Meter. Geweldig om met die lompe dozen door de kleine straatjes in de dorpjes te manuvreren. Maar ook zeker lekker om de bus op de snelweg even op z'n staart te trappen. De diesels hebben nog dat vertrouwde mechanische geluid van de motor.